كمي راجع به طرح مطالعاتي شهيد مطهري: بینش مطهر

اين چند روزه وقتی ديدم بعضی بچه ها با چه انگيزه ای دارن توی طرح شرکت می کنن خيلی جا خوردم، آخه تعجب می کردم كه تو اين هير و بيرِ دانشکده، امتحان های ميان ترم، کوتاه نيومدن اساتيد، به ته جاده رسيدن و حسرت خوردن از بشکه شدن مصروفات در تعطيلات عيد تا فضای انتخابات، عده ی زيادی هم پيدا ميشن، بيرون از جمع ماها که دغدغه های ديگری هم اونا رو به زندگی همچنان اميدوار نگه داشته. شايد خيلی ها به اميد گرفتن جواب پرسش هايی که همه ی عمر فقط به شکل يک علامت سوال تنبل و بی قيافه که هر روز چاق و چاق تر ميشه، اومدن تو اين طرح شرکت کردن .

داشتم سوالات رو مرور می کردم؛

 »اگر خداپرستی فطريه، چرا يه عده بی دينند ؟ آيا حجاب مانع رشد استعدادهای زن نمی شود ؟  چرا سهم زن از ارث نصف سهم مرده ؟ اگر دين اجداد ما زرتشتی بوده چرا اعراب با حمله به ايران ما را وادار به پيروی از اسلام کردن که دينی بيگانه بود ؟ با توجه به مخالفت اسلام با موسيقی، رقص، مجسمه سازی و ... آيا نمی توان گفت که اسلام با زيبايی و هنر مخالف است ؟ چرا در اسلام حق طلاق با مرد بوده و اين امر موجب وارد آمدن انواع ظلم ها بر زن شده ؟!« و ...

يهو يادم افتاد که باز فرافکنی کردم و خصوصيت يه عده رو به کل تعميم دادم؛ بعضيا اصلا سوال ندارن و بعضی ديگه اين کار رو همتراز بي دينی می دونن و به جای اينکه برن دنبال دليل اينکه چرا... و چرا ... و ... به بهانه ی دينداری بهائی ميشن (حالا بماند که حکم اسلام در اين مورد چيه... ) يا برای اثبات اينکه زن آزادِ و استعدادهاش به حد اعلای رشد رسيده، صداشونو ميندازن تو گلوشون و جيغ و هوار که ... بعد با سوت و اِيول يه مشت معلوم الحال مواجه ميشن و بادی به غبغب ميندازن که بابا ما هم آره ... آزاديم. و ... !

غافل از اينکه چيزی که موجب نگرانيِ، سوال داشتن نيست چرا که مقدمه ی يقين، شکِ . ولی بايد جوابی قاطع و دندون شکني برای سوال های ما در عالم خارج وجود داشته باشه.

از يه طرف بهمون ميگن اسلام دين جامعيه و برای همه چی قانون داره از طرف ديگه وضع جامعه ی“مثلا اسلامی“ مونو مي بينيم که سرشار از بی قانونیِ ( نمونه ی بازرش همين دانشکده ی به قول بعضی ها مديريت؟!... ) ، شديم مثل کسی که نمی دونه سکوت علامت رضاست يا جواب اَبلهان...چرا نمی ريم دنبالش که چرا ايران شده ”مثلا اسلامی“ و از اون اسلام ناب که سرشار از صلابت، غنا، جامعيت و ... تا اين حد فاصله گرفته ؟ نارسائی ها رو می بينيم و فقط تنها کاری که می کنيم اينه که مثل يه مشت ... دور هم می شينيم و هی مي گيم فلان جا اينطوری شده، فلانی اون کارو کرده و...( به دليل ضيق وقت از برشمردن نارسائی ها معذورم! )

ولی توی همين ايرانِ به تعبير بعضی ها ”مثلا اسلامی“ هر از گاهی عده ای اومدن، آستين همت بالا زدن ، حريف طلبيدن و نوشته هاي با ارزشي روبه يادگار گذاشتن . ديدشون نسبت به اسلام کنجکاوانه بود ، فکر کردن و پاسخ گرفتن . سعی کردن صلابت، غنا و جامعيت اسلام رو نشون بدن. بعضی وقتا بعضی هاشون به دليل داشتن ويژگی های خاصی برجسته شدن، مثل شهيد مطهری. درست وقتی که هر... قصد داشت دين و ارزش های امثال ما رو پوچ و واهی نشون بده ، استاد ”تفکر ناب اسلامی“ رو احيا کرد . ( اون هم با آثاری مثل اسلام و مقتضيات زمان، آشنايی با علوم اسلام، اخلاق جنسي، آشنايی با قرآن، اصولِ فلسفه و روشِ رئاليسم و ... و بهره گيری از رکن اساسي توحيد و کمک گرفتن از قرآن، سنت، عقل و اِجماع )

 در طرح »بينش مطهر«سعی می کنيم تا راه رفته ی استاد رو با مطالعه ی آثار ايشون دنبال کنيم ، تا به گفته ی خودشون “کمی به گوش و زبان بيچاره استراحت بدهيم. با دست خود و عمل خود، خوب رفتار کنيم تا آنها (؟) با چشم خودشان ببينند، آنچه را که تاکنون بهشان گفته می شد و آنها فقط می شنيدند...“

يعنی ميشه اين طرح حتی شده يه پل باشه برای اينکه ما رو به سرزمين پاسخ های سولات آزاردهنده برسونه؟ اصلا ماهايی که هر روز يه تريلی ادعا دنبال خودمون اينور و اونور می کشيم و هر جا می ريم دو قورت و نيم مون باقيه که  ”آخه بابا ولمون کن ، اين دين اگه مَرده بياد جواب اين شبهه های ما رو بده“ ،خودمون مَرد عملش هستيم که بريم دنبال جوابش و تا وقتی که دودستی نگرفتيمش جا خالی نکنيم ؟...

اصلا معلوم هست سر بعضی از ما نسل سومی ها که شايد خيلی چيزا بيشتر از نسل های قبلی مون داشته باشيم، چی اومده ؟ دنبال جواب دادن به سوالات بقيه که نيستيم هيچ، به فکر اين ذهن بينوای خودمون هم نيستيم...!!!   

 ومکروا و مکرالله والله خیر الماکرین

در دو هفته ی اخیر انتخابات شورای صنفی تا حدی فضای دانشکده را تحت الشعاع خود قرار داد. این انتخابات که به نسبت انتخابات سالهای گذشته تعداد بیشتری کاندیدا و شرکت کننده داشت حاشیه هایی را پیش از برگزاری و در حین شمارش آرا و پس از آن به دنبال داشت. نگارنده اگر چه بنا به علائق شخصی در چندین انتخابات کشور پیگیر رخداد های سیاسی مربوط به آنها بوده ام و حتی در بعضی از مقاطع به فعالیت انتخاباتی پرداخته ام اما در انتخابات اخیر شورای صنفی درس هایی را آموختم که از هیچ یک از آن انتخابات کشوری مهم نیاموخته بودم. در دو هفته ی اخیر از نزدیک نظاره گر بداخلاقی هایی بودم که تنها شنیده بودم و یا در کتابها خوانده بودم. شاهد بودم که چگونه جاه طلبی عده ای از افراد بین دوستان صمیمی کدورت و آزردگی خاطر پدید آورد. چگونه عده ای مغرضانه و با بی انصافی تمام به تخریب دوستان خود پرداختند و به خاطر کسب رای حاضر شدند  به هر قیمتی حمایت برخی از افراد سیاسی ورشکسته و منفعت جو را به دست آورند. چگونه برخی از آنها به راحتی دروغ پردازی کردند و ورود خود به شورای صنفی را نه در بیان برنامه ها وتوانمندی های خویش که در تخریب های ناجوانمردانه و جوسازی های کاذب علیه رقیب یافتند.

از نکات جالب انتخابات اخیر این بود که مجریان برگزاری که علنا از ائتلاف خاصی حمایت می کردند و در مراحل مختلف برگزاری نیز از افراد  یکی از تشکلهای غیر قانونی  دانشگاه (که از قضا گروه مذکور نیز حامی همان ائتلاف محبوب مجریان بودند) کمک گرفتند، پیش از شمارش آرا، علیرغم اختلاف زیاد بین تعداد تعرفه ها و تعداد علامت های لیست دانشجویان مصرانه بر صحت انتخابات تاکید داشتند و این اختلاف را طبیعی می خواندند؛ اما پس از گذشت ساعاتی از شمارش و در حالی که شکست ائتلاف مورد حمایت آنها حتمی شده بود به کمک اعضای ائتلاف بازنده به تشکیک در صحت انتخابات پرداخته و با جوسازی از ادامه ی شمارش آرا ممانعت کردند و مدعی شدند اختلاف تعرفه هایی که تا دو ساعت پیش آن را طبیعی می خواندند، نشان دهنده ی تقلب گسترده در انتخابات است. جالب این که از منظر عقل و منطق، تقلب تنها در صورتی ممکن بود که مجریان به همکاری با متخلفین بپردازند و حال آنکه ترکیب مجریان انتخابات به گونه ای بود که اگر تقلبی صورت پذیرفته باشد قطعا به نفع ائتلاف بازنده ای بوده است که مورد حمایت قرار می دادند.

 از دیگر دلائل آنها  برای مخدوش جلوه دادن اعتبار انتخابات ارائه نمودن تعدادی تعرفه ی سفید بود که نگارنده خود شاهد دزدی تعرفه ها توسط آقای حامد- ج و تحویل آنها به آقای مجید- ر بودم و حتی اگر شاهدی هم بر این رویداد وجود نداشته باشد، احتمال وقوع تقلب از این راه با تطابق ته برگ تعرفه ها  و برگ رای ها کاملا قابل تشخیص خواهد بود، که در این صورت اخلال در ادامه ی شمارش آرا و کم تحمل بودن برخی محل تامل است.

دلیل سوم شکست خوردگان، تایید کاندیداتوری سه تن از کاندیداهای ائتلاف رقیب پس از پایان مهلت ثبت نام بود که مدعی بودند از طریق فشارهای بیرونی بر مسئولین برگزاری رخ داده است. اگر چه شواهد بسیاری بر رد این ادعای کذب وجود دارد؛ (که از ذکر آنها به دلیل عدم اطاله مطلب صرف نظر می شود) به فرض پذیرش چنین مطلبی مسئول هیئت اجرائی موظف بوده است، صبح روز دوشنبه و پیش از برگزاری اعلام نماید که انتخابات را به دلیل فشارهای بیرونی برگزار نخواهد کرد، نه اینکه لیست کاندیداها را تایید نموده و در تمام مدت برگزاری که به پیروزی دوستانش امیدوار بود، سخنی نگوید و تنها پس از قطعی شدن شکست دوستان خود، از وجود چنین فشارهایی سخن به میان آورد و انتخابات را خارج از چارچوب اختیارات خود، باطل اعلام نماید! در حالی که در صورت تخلف مسئول برگزاری انتخابات، راه برای شکایت معترضین باز است و این موضوع را نمی توان بهانه ای قرار داد برای مخدوش جلوه دادن کل انتخابات .

تخلفات ریز و درشتی نیز از سوی مجریان و به نفع ائتلاف بازنده صورت گرفت که در نهایت برای پیروزی آنها کارساز نشد. البته ائتلاف پیروز که تنها سه نفر از اعضای آن آرای لازم را به دست نیاوردند، می تواند (و باید) به طور جدی به پیگیری برای احقاق حقوق کاندیداهای راه نیافته خود بپردازد.

پس از انتخابات هم تجمع نا موفقی از سوی معترضین برگزار شد که در آن جز کسانی که رای نیاورده بودند و اعضای یک تشکل غیر قانونی،  شرکت کنندگان بسیار اندکی داشت و یکی از مدعیان اخلاق با بی اخلاقی تمام  اقدام به آتش زدن برگه ی تشکر ائتلاف پیروز نمود و مرد همیشگی تجمعات کلیشه ای و خسته کننده، به ایراد سخنانی بی اساس و تکراری پرداخت.

در ایام انتخابات تعدادی سعی کردند تا یکی از ائتلاف ها را به بسیج دانشجویی منتسب کنند و به خیال خام و کودکانه ی خویش با این کار به ائتلاف مذکور ضربه بزنند، اما گویا نه بسیج را  شناخته اند و نه از تفکرات و اعتقادات جامعه ی دانشجویی بالاخص هم دانشکده ای های خود آگاهی دارند، که در غیر این صورت مرتکب چنین اشتباه استراتژیکی  نمی شدند!

گر چه بین همه ی اعضای ائتلاف مذکور و بسیج، ارتباط تشکیلاتی وجود نداشت، اما بنده شخصا به لحاظ شناختی که از تفکرات و توانمندی های برخی اعضای آن ائتلاف داشتم، در انتخابات از لیست مذکور حمایت کرده و منکر آن نیز نیستم.

 حال که نتایج قطعی اعلام شده مدعیان دموکراسی خواهی را به احترام به قانون و رعایت آرامش دعوت می کنیم تا حتی اگر هنوز هم اعتراضی دارند به شکل قانونی به ابراز آن بپردازند و از جوسازی و غوغاسالاری بی جا بپرهیزند.

ودر پایان باید گفت:

در هر حال انتخابات با وجود تمام این بد اخلاقی ها پایان پذیرفت اما اگر بخواهیم همه ی وقایع  آن را در یک عبارت و به طور خلاصه تحلیل کنیم هیچ عبارتی به اندازه ی این آیه ی قرآن بیانگر حقیقت نیست :

ومکروا و مکرالله والله خیر الماکرین

نسل سوخته

زهراي اطهر (س) – شقايق پرپر- يكم اردي بهشت ماه – به روايت 45 روز- شعراي سه گانه- اقبال، ملك الشعرا و سعدي- فقط سعدي- بنده را نام خويشتن نبود، هرچه ما را لقب دهند آنيم- سوم اردي بهشت- من كارآفرينم- پس هستم- TA شدن چه آسان- TA ماندن؟- روز جهاني زمين پاك- هواي پاك- هواي تازه- رياست مجلس- مافياي گوجه فرنگي- هر كيلو 460 تومان- پنجم- طوفان شن- حمله نظامي- بني صدر باهوش- بخت يا تقدير؟- لن يصيبنا الا ما كتب ا... لنا- دهم- عمليات بيت المقدس- آزادي هويزه- دانشجويان شهيد- نكته كنكوري- حسين علم الهدي- ناسيوناليست- متدين- ناسيوناليست متدين- مرتضي مطهري- انديشه آزاد- گروهك فرقان- في سبيل ا...- روز جهاني پرولتاريا- بيست و دوم- ميلاد زينب كبري (س)- ما رايت الا جميلا- روز جهاني پرستار- مهربانان، خسته نباشيد- لغو كاپيتولاسيون- نوشتم- تق تق تق- دادگاه رسمي است- خميني كبير- و اگر او نبود- انقلاب اسلامي- نخبه يا توده؟- و نهايتا، سي ام اردي بهشت ماه- زهراي اطهر(س)- شقايق پرپر- اين بار به روايت هفتاد و پنج روز.